تو ای یار رو تو ای جانم

تو ای انسان معمولی

چه شد باور نمیکردم ، نمیدانم

فراز قلبهای کوچک تنها ، زمین و عرصه پیکار، نبرد قهرمان چون تویی بوده است

رضایت میدهی اکنون

ظفرمندانه میخندی ؟

چگونه چشم خود بستی ؟ نمیدانم !

تمام قصه انجا خود عیان بود

همه برج و همه بارو

همه وند و همه اما . ....

تمام شهر روشن بود

تو از بیراهه میرفتی

رضایت میدهی اکنون ؟

ظفرمندانه میخندی ؟